Του Σπυρου Καραλη

Δύο άτομα συνελήφθησαν χθες σε Αθήνα και Πειραιά ύστερα από αιφνιδιαστικούς ελέγχους σε καφενεία, καφετέριες και Ιντερνετ-καφέ που διοργάνωναν τυχερά παιχνίδια, και κατέσχεσαν 17 ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τρεις παιγνιομηχανές. Πριν από λίγες ημέρες στον Αλμυρό Βόλου είχαμε ένα ακόμη παρόμοιο περιστατικό. Ενας 54χρονος συνελήφθη παρά την προσπάθεια που έκανε να διακόψει με τηλεχειριστήριο τη λειτουργία παράνομων παιχνιδιών στους υπολογιστές του καταστήματος και να εμποδίσει τον αστυνομικό έλεγχο (τελικά οι αστυνομικοί κατάφεραν με ειδικό λογισμικό να ανακτήσουν τους κωδικούς πρόσβασης και να επαναφέρουν τα... πειστήρια του τζόγου). Αυτά τα δύο περιστατικά από το αστυνομικό δελτίο έρχονται στο περιθώριο της φημολογίας που θέλει το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης να εξετάζει την τροποποίηση του ν. 3037/ 2002 περί απαγόρευσης των τυχερών ηλεκτρονικών παιχνιδιών, για να καταδείξουν ότι τα διαβόητα «φρουτάκια», παρά την απαγόρευσή τους... ζουν και βασιλεύουν. Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία της Αστυνομίας, σύμφωνα με τα οποία, από τον Ιανουάριο 2007 μέχρι και τον φετινό Απρίλιο 373 άτομα συνελήφθησαν να παίζουν παράνομα, ενώ κατασχέθηκαν 1.709 υπολογιστές και παιγνιομηχανές.

Το 2002, όταν και επιβλήθηκε η απαγόρευση, λειτουργούσαν στη χώρα μας περίπου 16.000 καταστήματα με περισσότερα από 160.000 μηχανήματα. Τότε, κάποιοι πανηγύρισαν, οι ενδιαφερόμενοι καταστηματάρχες διαμαρτυρήθηκαν έντονα γιατί οδηγούνταν στην πτώχευση και κάποιοι άλλοι, ως μάντεις κακών, προέβλεψαν έξαρση στις παράνομες μπαρμπουτιέρες ή σε ορισμένα Iντερνετ-καφέ. Οι τελευταίοι δικαιώθηκαν θριαμβευτικά, αφού έστω και στην παρανομία ο ηλεκτρονικός τζόγος στην Ελλάδα συνεχίστηκε ακάθεκτος. Την ίδια ώρα, ανεξέλεγκτος τείνει να γίνει ο διαδικτυακός τζόγος, όπου το άκρως ανησυχητικό φαινόμενο είναι η συμμετοχή όλο και περισσότερων ανηλίκων, αφού πολύ εύκολα στα δεκάδες σχετικά site μπορούν να συμμετάσχουν ανώνυμα, μόνον με τα στοιχεία κάποιας πιστωτικής κάρτας. Παράλληλα, οι διαστάσεις του τζόγου στη χώρα μας επεκτείνονται στα σοβαρά ζητήματα που προκύπτουν από το αδύναμο και ασαφές νομικό πλαίσιο που διέπει τη χρήση ή μη τέτοιων παιχνιδιών μετά και την προ διετίας απόφαση του Ευρωδικαστηρίου που καταδίκασε την Ελλάδα, κρίνοντας ότι δεν μπορεί να επιβληθεί απαγόρευση των ηλεκτρονικών παιχνιδιών. Η απόφαση άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, καθώς στη συνέχεια τα ελληνικά δικαστήρια βρέθηκαν εν συγχύσει, και δεν ήταν λίγες οι αθωωτικές αποφάσεις που εκδόθηκαν, καθώς οι καταστηματάρχες στους οποίους πρωτόδικα είχε επιβληθεί πρόστιμο, προσέφευγαν εκ νέου, με το επιχείρημα ότι οι αποφάσεις δεν είναι σύμφωνες με το ευρωπαϊκό δεδομένο.

«Με την απαγόρευση των παιχνιδιών δεν λύθηκε το πρόβλημα του παράνομου τζόγου. Αντιθέτως, περισσότεροι από 25.000 που δούλευαν στον κλάδο μας έχασαν τη δουλειά τους» τονίζει στην «Κ» ο πρόεδρος του Συντονιστικού Οργάνου Ταμειακών Συστημάτων και Ηλεκτρονικών Παιχνιδιών κ. Γ. Ρόκκας, μεταφέροντας τις διεκδικήσεις του κλάδου του. Μένει να δούμε εάν η πολιτεία θα καταφέρει τελικά να λύσει τον γόρδιο δεσμό που θα σημαίνει αφενός κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο με βάση το οποίο δεν θα απειλούμεθα κάθε τόσο από ευρωπρόστιμα και αφετέρου, αποτελεσματικό έλεγχο της λειτουργίας των μηχανημάτων τζόγου που θα αποτρέπει την καθημερινή καταλήστευση εκατοντάδων αφελών πολιτών.